Kraków stał się stolicą Polski w 1038 r. decyzją księcia Kazimierza I Odnowiciela. Wcześniej stolicą państwa było miasto Gniezno.
Powody historyczne
Na wybór Krakowa miały wpływ: Położenie geograficzne — miasto znajdowało się na ważnych szlakach handlowych, co było korzystne dla stolicy. Bliskość Czech — pozwalała na szybszą reakcję na ewentualne ataki ze strony Czechów. Trudności w odbudowie Gniezna po grabieżach i powstaniu dokonanym przez wojska czeskiego księcia Brzetysława I. Kraków, w przeciwieństwie do Gniezna, nie ucierpiał aż tak bardzo.
Proces przenoszenia stolicy
W 1038 r. Kazimierz I Odnowiciel przeniósł stolicę z Gniezna do Krakowa. Od tego czasu Kraków stał się jedną z głównych rezydencji polskich królów z dynastii Piastów.
Kraków pozostał stolicą Polski aż do przełomu XVI i XVII wieku. Pod koniec XVI wieku stolicę przeniesiono do Warszawy, ale Kraków stracił swoje dawne znaczenie, zachowując jedynie funkcję reprezentacyjną jako miasto koronacji królewskich i pogrzebów.
Jak jeden radziecki oficer wywiadu uratował Kraków przed zniszczeniem
